غلظت، یکی از مهمترین عوامل در تهیه نمونه مناسب برای انجام آزمون با دستگاه DLS  است و مقدار غلظت در آزمون توزیع اندازه ذرات باید بهینه باشد. اگر غلظت نمونه مورد آزمایش خیلی کم باشد، این امکان وجود دارد که پرتوهای نور متفرق شده برای انجام آزمون مورد نظر کافی نباشد. اگر غلظت نمونه بیش از حد باشد، پدیده تفرق چندگانه رخ می دهد. یعنی پرتوهای متفرق شده از یک ذره در مسیر تفرق خود با ذرات دیگر برخورد می کنند که هر چه وقوع پدیده تفرق چندگانه بیشتر شود، درصد خطا در نتایج به دست آمده از آزمون نیز بیشتر می شود. همچنین غلظت بیش از حد نمونه می تواند مانع حرکت آزادانه ذرات شود. حرکت ذرات درون دیسپرسانت که به آن حرکت براونی گفته می شود، در غلظت های بالا دچار مشکل شده و ذرات، فضای کافی برای حرکت براونی ندارند. این اتفاق بر سرعت حرکت و میزان جابجایی ذرات تاثیر میگذارد که این تاثیرات میتوانند سبب تغییر در نتایج آزمون شوند. بنابراین، برای انجام آزمون توزیع اندازه ذرات، باید غلظت نمونه مورد آزمایش بهینه باشد. حال این سئوال مطرح می شود که غلظت بهینه برای انجام این آزمون چقدر است و چطور میتوان مقدار آن را تعیین کرد؟

غلظت یک نمونه آزمایشی برای انجام آزمون توزیع اندازه ذرات توسط دستگاه DLS از روی اندازه ذرات مورد آزمایش تعیین می شود. جدول 1 محدوده غلظت نمونه مورد آزمایش، برحسب اندازه ذرات در آزمون توزیع اندازه ذرات را نشان میدهد.

جدول 1

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *